AZAROAK 21, ASTELEHENA

GABONEN ZAIN

Atzo gai berria hasi genuen. Haurrek gogo haundiz espero zuten gaia: GABONAK!!!!! denak oso pozik jarri ziren asko gustazten zaien gai bat delako. Oraindik hilabete bat geratzen da egun berezi horietarako baina haurrak jada egun horiek iristeko desiatzen daude: abestiak prestatu nahi dituzte, olentzero ikusi...

Gai hau lantzeko lehen pauso a hiztegia ikustea izan zen. Piñu, olentzero, Noel, mahaspasa eta antzeko hitzak landu genituen hiztegian. Eta gero gabonetako ipuina irakurri zien: Mari Domingi. Nik ere ez nuen ipuin hau ezagutzen eta asko gustatu zitzaidan. Haurrak ere inoiz baino arreta handiagoz entzun zuten ipuina, olentzero tartean baitago. Egunero ume guztiak lehoitik begira aurkitzen ditut, olentzero ikusteko zain. Guk bergira begira dagoela esaten diegu, eta ondo portatuz gero oparitxo asko ekarriko dizkiela. Eta oso baliagarria da, bestetan baino langileago daude eta. Laister gabonetako abestiak ensaiatzen hasiko dira baina ni zoritxarrez ezingo naiz bertan egon.

Atzoko eguna zenbakiak eta bokalak errepasatzeko ere erabili genuen. Arbelaren zati batean pilota bat marraztu genuen, beste batean bi piñu eta hirugarren zati batean hiru mahaspasa. Haurrek zati bakoitzean zegokien zenbakia idatzi behar zuten. Batzuk beste batzuk baino erreztasun handiagoa dute baina urtean zehar asko ikasiko dute.

Bokalak ikasterako orduan, "i" bokala ikastea tokatu zitzaien. Horretarako andereñoak lurrean borobil bat egin zien eta haur bakoitzari bokal bat zuen txarteltxo bat banatu zien. Bakoitzak "i" bokala zen edo ez jakin behar zuen. "i" baldin bazen borobilean sartu behar zuten eta bestela kanpoan jarri.

Azkeneko asteko lehen eguna izan zen atzokoa eta egunak poliki-poliki pasatzea nahi dut. Ez dut ostirala iristea nahi. Momentu guztiak aprobetxatzen saiatzen naia eta haurrekin al dudan hoberena pasatzen. Ez dut praktikak amaitzea nahi!!!

EZ DAKIT!!!

Kaixo denoi,

Jone naiz eta aurten, jada denok dakizuen bezala, La Salle-Legazpi ikastetxean nago andereño izaten ikasteko asmoz. Lau urteko haurren gela batean nago.  Gela hau 24 haurrez osatua dago, 12 neskez eta 12 mutilez. Oso giro ona duen gela da eta orokorrean oso harreman ona dute denen artean. Liskarrak ere sarriak dira baina adin honetako umeen ohiko liskar txikiak dira eta segituan ahazten zaizkie.

Praktikatan azaroan hasi gara. Honek alde on bat eta alde txar bar duela esan dezaket. Alde ona, hasi ginenerako jada haur guztiak egokituta daudela da. Haurrak eskolara lasai joaten dira, nahiz eta batzuk egunaren arabera botatzen diote faltan amari. Alde txarra, haur bakoitza ezagutzeko denbora gehiago behar dela. Gehiago kostatzen da haur bat benetan nolakoa den jakitea eta bere egoera benetan nolakoa den ezagutzea.

Nik kontatuko dizuedan egoerak hasieran ez zidan atentzioa gehiegi deitzen, baina denborarekin garrantzi gehiago ematen joan naiz. Nik al dudan moduan saiatuko naiz egoera hau azaltzen.

Badago nire gelan haur bat hasiera batetik nirekin konfiantza handia hartu zuena. Lehenengo egunetik ondo-ondoan nuen denbora guztian: eskutik heltzen zidan, muxuak ematen zizkidan, …  Jolas garaian ere denbora guztian nire alboan nuen eta gelan ere nire ondoan eseri nahi zuen denbora guztian. Nik gustuko nuen bere jarrera, nirekin gustura zegoela uste nuelako eta horrek ni asko animatzen ninduen.

Goizetan klasera etortzen zenean eta mantala jarri behar zuenean laguntza eskatzen zidan, ez zekielako mantala jartzen eta botoiak lotzen. Nik oso gustura laguntzen nion. Honetaz gain txokoetan lanak egiterakoan ere edozertarako laguntza eskatzen zuen. Nik esan dudan bezala dudarik gabe laguntzen nion. Baina egun batean andereñoak nirekin jolasten zuela esan zidan. Ni berria nintzen eta ez nuen haur hori lehendik ezagutzen. Botoiak lotzen zekizkiela esan zidan eta berak bakarrik gauza asko egiten zekizkiela. Baina nire atentzioa deitzeko laguntza eskatzen zidan eta nik ezezkorik ematen ez nionez aurrera jarraitu nuen.

Hau jakinda bere jarrera behatzea erabaki nuen. Laguntza eskatzen zidanean berak bakarrik egin behar zuela esaten hasi nintzen. Orduan konturatu nintzen andereñoak esandako guztia egia zela eta lehen ondo egiteko laguntza behar zuen gauzak, bakarrik egiten zekizkiela. Hori bai, oraindik ere ez du saiatzeari utzi eta ahal suen guztietan laguntza eskatzen jarraitzen du.

Jarraian lanak egiterakoan duen jarrera azalduko dizuet. Asko kostatzen zaio lanean jartzea eta jartzen denean oso poliki egiten ditu eta gogo gutxiz. Askotan besteak jolas-ordura atera eta ni berarekin geratu beharra izan dut lanak amaitu arte. Horrelakoetan negarrez bukatzen du. Oso ume mugitua da eta asko kostatzen zaio lekuan geldi egotea,bai lanak egiterakoan baita irakaslea zerbait esaten ari denean ere.

Hau da haur honen inguruan eman dezakedan deskribapena. Gelan hasi nintzenetik orain arte ikusi dudana kontatzen dizuet ideia bat egin dezazuen. Ni gu manipulatzeko ohitura handia duela konturatu naiz, batez ere nolakoa den ez dakien jendearekin. Nirekin hori egiten saiatu zen eta hasiera batean bere helburua lortzen zuen nik ezagutzen ez bainuen. Honetaz gain oso ume jator eta maitekorra da eta aitortu behar dut benetan gogoa jartzen duenean lanak oso ondo egiten dituela.

Aipatu nahi dut amaitzeko agian etxetik dakarren ohitura bat dela. Egunero gelako ateraino laguntzen diote gurasoek eta beraiek jartzen diote mantala nahiz eta badakiten bakarrik egiten dakiela. Andereñoak askotan esan die bakarrik egiten uzteko bana normalean beraien semearen tranpan erortzen dira. Honekin ez dut esan nahi euren errua denik, ezta haurrarena ere. Nire ustez babestuegi dute euren semea baina jarrera hau ulergarria egiten zait, ni ere ama izango banintz agian horrela jokatuko nuke.

Hau guztia esanda zuen iritzia ematea eskertuko nuke: Zuek irakaslearen paperean jarrita zer egingo zenukete? Eta honetaz gain, nola egingo zenukete andereñoaren lana eta gurasoen lana batera joateko? Nire ustez zailena ez da arazoari konponbidea bilatzea, baizik eta guraso eta irakaslearen lana bateratzea. Horregatik batez ere horren inguruko iritzia eskatuko nizueke.

Eskerrik asko!!!

EGOERA BERRIEI BELDUR NAIZ

Orain dela bi aste sukaldaritza izan genuen dakizuen bezala. Haurrentzako hau oso esperintzia ona izan zen eta egun hori espero zuten gogo biziz. Egunero galdetzen zuten noiz iritsiko zen eguna eta gehenek mantala ekarri zuten gelera, janaria prestatzeko desiratzen baitzeuden.

Baina denek gogo berdina al zuten egun hori iristeko? Denek ez. asko harritu zitzaidan egun horretan haur bat baino gehiago gelara negarrez etorri zela amarekin geratu nahi zutela esanez. Normalean adin honetan jada ez dute gelan geratzeko arazorik izaten eta horregat harritu ninduen bapatean egun horretan haur batzuk negarrez ikustea. 

Baina egun hori ez zen beste egun normal bat, egun hori sukaldaritza eguna zen. Kasualitate handiegia zen egun hori izatea eta egoera hori ematea. Orduan esan zidan andereñoak haur horiek egun horren aurrean beldurtu egiten zirela. Jateko arraroak diren haurrak ziren eta horregatik izan zuten jarrera hori. 

Geroago ere, prestatutakoa jateko momentua iritsi zenean, berriz ere haur horiek amarekin joan nahi zutela esan ziguten eta orduan konturatu nintzen ni ere gertatzen zenaz. Guk ez genien jatera behartzen, baina eurak gustoko ez zutela esan beharrean era horretan erreakzionatu zuten: amarekin joan nahi zutela esanez eta negar eginez. Kasualitatez haur horiek gelako egoera normalean ere nahiko itxiak dira eta asko kostatzen zaie euren sentimenduak adieraztea. Beste egoera batzuetan ere horrela errakzionatzen ikusi ditut. Adibidez, lan bat ateratzen ez zaienean laguntza eskaru beharrean negar egiten dute. 

Baina horrelako egoeren aurrean zer egin dezakegu? Zer egin  andereño bezala haur horiei konfiantza emateko? Zer egin  haur horiek euren sentimenduak azaltzeko erreztasuna izan dezaten?

3. ASTEKO HAUSNARKETA

GEROZ ETA GUSTORAGO...

Hirugarren astea ez zen bigarrenaren oso desberdina izan, baina haur batzuk gehiago ezagutzeko aukera izan nuen. Bazeuden nirekin konfiantza gutxiago zuten haurrak, gehiago kostatzen zitzaielako niregana hurbiltzea. Baina nik ere saiakera berezi bat egin nuen ume horiekin, nirekiko konfidantza irabaz zezaten.

Honetaz gain aste honetan jarduera desberdinak ikusteko aukera izan nuen: klasean gaitasunak lantzeko egiten diren ariketa desberdinak esaterako. Eta honetaz gan aste honetan ere sukaldaritza eguna egin genuen eta hau haurrei gerturatzeko eta bakoitzaren beldurrak hobeto ezagutzeko balio izan zidan.

Nire buruarekin oso gustura sentitzen naiz. Lan asko egiten ari naizela uste dut eta gauzak ondo egiten saiatzen naiz. Nire tutorak egiten duena arretaz behatzen dut, beregandik ikasteko. Nire ustetan berak gauzak nahiko ondo egten ditu eta oso metodo onak erabiltzen dituela iruditzen zait eta hori haurrek dioten maitasunean.

Oso aukera ona da guretzako praktikak egin ahal izatea eta bost aste hauetan ahaik eta gehien ikasten saiatzen ari naiz.

AZAROAK 18, OSTIRALA

ANTZERKIA

ETXEA gaia lantzeko askotan irakurri die Josuenk zazpi antxumeen ipuina eta aurrekoan horren inguruko antzerki bat egitea pentsatu genuen. Horretarako aurreko egunean zazpi antxumeen eta otsoaren karetak prestatu genituen. Oso polittak geratu zitzaizkigun. 

Ostiralean antzerkia martxan jarri genuen. Hiru aldiz egin genuen denek parte har zezaten. Bakoitzari paper bat eskeini genion, nahiz eta zaila egin zen askok nahi baitzuten otsoa izan. 

Andereñoak ipuina orakurri zuen, narratzaile papera egin zuen eta haurrek zegokien esaldiak esan behar zituzten. Azken antzerkia hobeto atera zen, jada haurrek bazekitelako hobeto egin behar zutena. 

Oso ondo pasa genuen denok, asko gustatzen zaie antzerkiak egitea eta astea bukatzeko era ezin hobea izan zen.

Honetaz gain, gure gelakide baten urtebetzea izan zen eta denok batera ospatu genuen eta berak gogo biziz itzali zituen kandelak, eskatu zuen desira betetzeko asmoz. 

AZAROAK 17, OSTEGUNA

HOSTO FESTA

Ostegun arratsaldean hosto festa ospatu genuen. Ospakizun hau udazkena ospatzeko antolatzen dute eta protagonista nagusiak hostoak izan ziren.

Frontoiean egun askotan bildutako hostoak pilatu genituen. Bertara atera ginen 4 urteko bi gelak eta ume guztiak korrika joan ziren hostoekin jolastera, VIVALDI-ren udazkena entzuten zen bitartean. 

han hostoak botatzen dizkiote bata besteari eta oso ondo pasatzen dute. Hasieran ni argazkiak ateratzen ibili nintzen baina gero barrura sartzera animatu nintzen. Azkenean haurrak baino hobeto pasa nuen. Hori bai hostoz beteta amaitu nuen.

Oso ondo pasa genuen denok eta naturak eskeintzen dizkigun gauzaz gozatzeko oso modu ona iruditu zitzaidan. Hemen azpian dituzue argazki batzuk ideia bat egiteko.

AZAROAK 16, ASTEAZKENA

Nere lehen ipuin kontaketa

gaur lehenengo aldiz ipuina kontau dut. Zazpi antxumeen ipuina izan da haurrei kontatu diedana. Andereño Josune dei bat egitera joan eta ipuina kontzeko eskatu dit. bapatean harrapatu dit eta hasieran urduri jarri naiz. "IPUINA!!!!! NOLA???" pentsatu dut. Baina haurra niri adi-adi begira nituela  konturatzean irakurtzen hasi naiz bi aldiz pentsatu gabe. 

Azkenean konturatzerako ipuina irakurrita neukan eta bastante ondo egin dudala uste dut. Hoberena... askotan pentsatu gabe egitea. Bapateko gauza izateak lagundu egin dit. Oso esperintzia ona izan eta hurrengoa jada ez da lehenengo aldia izango eta lasaiago egingo dut. Haurrak ere gustura egon direla uste dut.

Bakoizatren sentimenduak lantzen

Gaur goizean "HARA"-ko beste jarduera bat egin dugu. Honen helburuak gorputza erlaxatzen ikastea, behin erlaxatuta gaudenean gure barne bizitza sortzen dela sentitzea eta gero hori marrazki batean adierazi ahal izatea dira.

Jarduera hauek taldean egiten ditugu eta leku gehiago dagoela eta, ingeleseko gelara joan gara. Bertan haurrak lurrean etzan dira begiak itxita, buruz gora edo buruz behera. Bitartean Aladinen ipuina kontatuko diegu. Ipuin hau kontatuko diegu. Amaitutakoan, ikasleek Aladin direla imaginatu dute eta alfombra magikoan bidaiatzen zutela, zoriontsuak izan diren toki batera.

Ondoren borobilean eseri eta bakoitza non egon den eta nola sentitu den kontau digu. Eta gero ikasle bakoitzak paper batean margotu du egin duen bidaia. Batzuk hondartzara joan dira, beste batzuk anoetara, besteak ilargira bidaiatu dute...

Bidaia marrazten

Bihar jada osteguna eta ez dut astea bukatzeko gogorik. Aste hau amaitzean beste aste bat bakarrik geratuko zait eta. Baina oraindik aste batean esperintzia asko bizitzeko astia izango dugu.

Biarrarte!!!!!!